புரை ஏறும் மனிதர்கள்

“மரம் பார்க்க ஒரு ஜென்மம் போதாது” என்று, நண்பன் குமார்ஜி சொல்வான். எனக்கு மனிதர்கள்… நான் சந்தித்த மனிதர்களை இந்தத் தலைப்பின்கீழ் பதியலாம் என்பதாக யோசனை. கை எட்டும் தூரத்தில் இம்மனிதர்களை அடுக்கி வைத்துக்கொண்டு, சாய்வு நாற்காலி காலங்களில் இவர்களை தட்டி எடுத்துப் பார்த்துக்கொண்டே இவர்களுடன் இருந்த காலங்களை அசை போட்டபடி கண்மூட ஏதுவாக இருக்கலாம் எனக்கு. இதை என் பார்வைக்கெனவே தயார் செய்கிறேன். இவர்களை நீங்களும் அறிவீர்கள் எனில் எனக்கு ஒரு குறையும் இல்லை. சவுதியின் என் அடர்த்தியான நிகழ்வுகளில் இருந்து எனக்கென ஒரு சாளரத்தை திறந்து தந்தார்கள், ரமேஷும் கண்ணனும். பெயர் கருவேல நிழல் என்றாக்கிக் கொண்டேன். இச்சாளரம் வழியாக நான், என் முதல் மனிதனைத் தேடி எடுத்துக் கொண்டேன்.

-பா.ராஜாராம்